پاستل گچی چیست ؟ پاستل گچی یکی از ابزارهای محبوب در نقاشی و طراحی است که به دلیل رنگهای زنده، بافت خاص و امکان ایجاد طیفهای متنوع، مورد توجه هنرمندان و هنرجویان قرار گرفته است.
اگر به نقاشی علاقه داشته باشید، احتمالاً نام پاستل گچی را شنیدهاید یا نمونههایی از نقاشیهای واقعگرایانه و رنگارنگی را دیدهاید که با این ابزار اجرا شدهاند.
برخلاف رنگهای مایع مانند رنگ روغن یا آبرنگ، در کار با پاستل گچی نیازی به آمادهسازی رنگ با آب یا روغن ندارید. رنگ مستقیماً روی سطح قرار میگیرد و هنرمند میتواند با تغییر فشار دست، استفاده از لایههای مختلف و تکنیکهای محو و ترکیب، جلوههای متنوعی ایجاد کند.
با وجود ظاهر ساده این ابزار، رسیدن به یک نتیجه حرفهای در نقاشی با پاستل گچی نیازمند شناخت متریال، انتخاب سطح مناسب و یادگیری تکنیکهای صحیح است. در این مطلب از آکادمی امیر جمشیدی با پاستل گچی، ابزارهای مورد نیاز، تکنیکهای اصلی و نکات مهمی که قبل از شروع باید بدانید آشنا میشویم.
پاستل گچی چیست؟
پاستل گچی نوعی ابزار نقاشی خشک است که از رنگدانههای فشردهشده و مواد چسباننده تشکیل میشود. این ابزار به شکلهای مختلفی تولید میشود و معمولاً به صورت قطعات کوتاه و قابل استفاده با دست در اختیار هنرمند قرار میگیرد.
ویژگی مهم پاستل گچی این است که رنگدانه آن مستقیماً روی سطح نقاشی قرار میگیرد. به همین دلیل، هنرمند میتواند بدون نیاز به قلممو یا حلالهای مایع، رنگ را روی کاغذ اجرا کند.
بافت سطح نیز در این تکنیک اهمیت زیادی دارد. ذرات پاستل در منافذ و بافت کاغذ قرار میگیرند و همین موضوع امکان ایجاد لایههای مختلف رنگ را فراهم میکند.
یکی دیگر از ویژگیهای جذاب این ابزار، تنوع بالای رنگهاست. پاستلهای گچی در طیف گستردهای از رنگها تولید میشوند و این موضوع به هنرمند اجازه میدهد برای اجرای سوژههای مختلف، انتخابهای زیادی داشته باشد.
تفاوت پاستل گچی با پاستل مدادی چیست؟
پاستل گچی و پاستل مدادی هر دو از ابزارهای خشک محسوب میشوند، اما نحوه استفاده و کاربرد آنها کاملاً یکسان نیست.
پاستل گچی معمولاً برای ایجاد سطوح رنگی، پوشش بخشهای بزرگتر و ساخت لایههای رنگی مورد استفاده قرار میگیرد. به دلیل شکل و بافت آن، میتوان با قسمتهای مختلف پاستل روی سطح کار کرد و شدت و نوع اثرگذاری را تغییر داد.
در مقابل، پاستل مدادی ظاهر و کنترل بیشتری شبیه مداد دارد و برای اجرای خطوط، جزئیات و قسمتهایی که نیاز به دقت بیشتری دارند، کاربرد زیادی پیدا میکند.
در بسیاری از پروژهها میتوان از هر دو ابزار استفاده کرد. به این ترتیب، پاستل گچی برای ایجاد زمینه و حجمهای اصلی و پاستل مدادی برای پرداخت جزئیات به کار گرفته میشود.
برای شروع نقاشی با پاستل گچی چه ابزارهایی لازم است؟
برای شروع آموزش پاستل گچی نیازی نیست تمام ابزارهای حرفهای موجود در بازار را تهیه کنید. چند وسیله پایه میتواند برای شروع تمرین کافی باشد.
پاستل گچی
مهمترین ابزار، خود پاستل است. برندها و مدلهای مختلفی در بازار وجود دارند و کیفیت، نرمی، میزان رنگدانه و نحوه قرار گرفتن رنگ روی کاغذ میتواند در آنها متفاوت باشد.
در دورههای آموزشی میتوان با برندهای مختلف آشنا شد و تفاوت آنها را در عمل مشاهده کرد. برای مثال، Rembrandt، Schmincke، Faber-Castell و Winsor از جمله برندهایی هستند که در مسیر آموزش و کار با پاستل میتوان با آنها مواجه شد.
کاغذ مناسب
انتخاب کاغذ یکی از مهمترین بخشهای آمادهسازی برای کار با پاستل است. کاغذ باید بافت مناسبی داشته باشد تا ذرات پاستل بتوانند روی سطح باقی بمانند.
کاغذهای مخصوص پاستل در بافتها و رنگهای مختلف تولید میشوند. انتخاب نوع مناسب به تکنیک، سبک نقاشی و نتیجهای که میخواهید به دست آورید بستگی دارد.
در برخی آموزشها از کاغذ Canson استفاده میشود که میتواند سطح مناسبی برای اجرای تمرینهای پاستلی فراهم کند.
پاستل مدادی
اگر قصد دارید جزئیات بیشتری در نقاشی ایجاد کنید، داشتن چند پاستل مدادی نیز میتواند کاربردی باشد. برندهایی مانند Conté Paris، Stabilo و Faber-Castell از گزینههایی هستند که میتوان در این زمینه بررسی کرد.
محوکن
محوکن برای انتقال و نرم کردن برخی قسمتهای رنگ کاربرد دارد. با این حال، نباید تصور کنید تمام نقاشی باید با محوکن یکدست شود.
در بسیاری از قسمتها بهتر است رد پاستل و بافت آن حفظ شود تا اثر حالت طبیعیتر و زندهتری داشته باشد.
ابزارهای جانبی
تراش مناسب، سمباده، تخته محکم برای زیر کار و ابزارهایی برای کنار زدن ذرات اضافی نیز میتوانند در روند کار مفید باشند.
برای مثال، به جای فوت کردن مستقیم روی نقاشی، میتوان از یک تلمبه دستی برای کنار زدن ذرات پاستل استفاده کرد تا رطوبت دهان روی سطح کار منتقل نشود.
مهمترین تکنیکهای پاستل گچی
یادگیری تکنیکهای پاستل گچی به شما کمک میکند کنترل بیشتری روی رنگ، بافت و فرم داشته باشید. هر تکنیک کاربرد خاص خود را دارد و معمولاً در یک نقاشی حرفهای از ترکیبی از روشهای مختلف استفاده میشود.
لایهگذاری رنگ
یکی از روشهای مهم در کار با پاستل، قرار دادن رنگها در چند لایه است. به جای اینکه تمام رنگ مورد نیاز را در یک مرحله روی سطح قرار دهید، میتوانید به تدریج رنگها را اضافه کنید.
لایهگذاری به شما اجازه میدهد تناژها را کنترل کنید و به مرور به رنگ و فرم مورد نظر برسید.
ترکیب رنگ
در پاستل گچی میتوان رنگها را روی سطح به یکدیگر نزدیک کرد و با تکنیک مناسب، انتقال میان آنها را کنترل کرد.
شناخت رنگهای مکمل، گرم و سرد و ارزشهای روشن و تیره در این مرحله اهمیت زیادی دارد.
محو کردن
محو کردن برای ایجاد انتقال نرم بین برخی رنگها استفاده میشود. اما استفاده بیش از اندازه از این تکنیک میتواند باعث از بین رفتن بافت و کنتراست شود.
در یک اثر حرفهای باید بدانید کدام قسمت نیاز به محو شدن دارد و کدام قسمت بهتر است بافت خود را حفظ کند.
ایجاد بافت
پاستل گچی به دلیل ماهیت خشک خود، قابلیت ایجاد بافتهای متنوعی دارد. تغییر فشار دست، جهت حرکت ابزار و نوع سطح میتواند نتیجه متفاوتی ایجاد کند.
برای مثال، نحوه اجرای مو، پوست، پارچه یا یک سطح زبر نمیتواند کاملاً یکسان باشد. شناخت بافت مناسب هر سوژه باعث میشود نتیجه طبیعیتر شود.
چگونه با پاستل گچی نقاشی کنیم؟
اگر تازه میخواهید این تکنیک را شروع کنید، بهتر است از پروژههای ساده آغاز کنید.
در مرحله اول ابزار و سطح کار را آماده کنید. سپس با تمرین خطوط، لکههای رنگی و طیفهای روشن و تیره، کنترل دست خود را افزایش دهید.
بعد از این مرحله میتوانید سراغ فرمهای ساده مانند دایره، مکعب و گوی بروید. این تمرینها به شما کمک میکنند مفهوم حجم و نور و سایه را بهتر درک کنید.
پس از تسلط نسبی بر فرمهای ساده، اجرای سوژههایی مانند میوه، گل یا اشیای ساده میتواند مرحله بعدی یادگیری باشد.
در نهایت میتوانید سراغ موضوعات پیچیدهتر مانند چهره و پرتره بروید.
این مسیر باعث میشود آموزش نقاشی با پاستل گچی به جای مجموعهای از تکنیکهای پراکنده، به یک فرآیند منظم تبدیل شود.
نقش نور و سایه در نقاشی پاستل
اگر هدف شما اجرای نقاشیهای واقعگرایانه است، باید اهمیت نور و سایه را به خوبی درک کنید.
هیچ جسمی در دنیای واقعی دارای یک رنگ کاملاً یکنواخت نیست. بسته به محل قرارگیری منبع نور، قسمتهای مختلف یک جسم روشنتر یا تیرهتر دیده میشوند.
در نقاشی نیز باید این تغییرات را روی سطح دوبعدی بازسازی کنید. گوی یکی از بهترین تمرینها برای این کار است؛ زیرا فرم آن به شکلی است که تغییر تدریجی نور را به خوبی نشان میدهد.
در نقاشی پاستل گچی حرفهای، تشخیص صحیح روشنترین قسمت، نیمسایه، سایه اصلی و بازتاب نور میتواند تأثیر زیادی روی ایجاد حجم داشته باشد.
کنتراست در پاستل گچی
کنتراست یکی از عناصر مهم برای ایجاد عمق و تأکید در نقاشی است. سادهترین شکل کنتراست، تفاوت میان روشنایی و تیرگی است.
اگر تمام قسمتهای یک نقاشی دارای ارزش رنگی مشابه باشند، تصویر ممکن است تخت به نظر برسد. در مقابل، ایجاد تفاوت کنترلشده میان قسمتهای روشن و تاریک باعث میشود فرمها بهتر دیده شوند.
البته کنتراست تنها به سیاه و سفید محدود نیست و میتواند در رنگ، دما، شدت و حتی بافت نیز ایجاد شود.
آیا پاستل گچی برای افراد مبتدی مناسب است؟
بله، اما بهتر است آموزش آن مرحلهبهمرحله باشد.
پاستل گچی از نظر نحوه استفاده میتواند برای افراد مبتدی جذاب باشد، زیرا برخلاف رنگ روغن یا آبرنگ نیاز به آمادهسازی پیچیدهای ندارد. با این حال، برای رسیدن به نتیجه حرفهای باید تکنیکهای مختلف آن را یاد بگیرید.
یک هنرجوی مبتدی بهتر است ابتدا ابزار را بشناسد، سپس با ایجاد طیفهای رنگی و فرمهای ساده تمرین کند و بعد سراغ پروژههای پیچیدهتر برود.
در این مسیر، آموزش ویدئویی میتواند کمک زیادی کند؛ زیرا هنرجو میتواند نحوه حرکت دست، میزان فشار، نحوه قرار دادن رنگ و مراحل اجرای اثر را به صورت تصویری مشاهده کند.
اشتباهات رایج در شروع کار با پاستل گچی
یکی از اشتباهات رایج، استفاده بیش از اندازه از محوکن است. محو کردن مداوم باعث میشود بافت پاستل از بین برود و رنگها حالت کدر پیدا کنند.
اشتباه دیگر، فشار بیش از اندازه دست در همان مراحل ابتدایی است. بهتر است رنگ به صورت کنترلشده و مرحلهای روی سطح قرار گیرد تا امکان ایجاد تغییرات در مراحل بعد باقی بماند.
انتخاب کاغذ نامناسب نیز میتواند مشکلساز باشد. اگر سطح نتواند ذرات پاستل را به خوبی نگه دارد، لایهگذاری رنگ دشوار خواهد شد.
همچنین بهتر است هنگام کار، دست و ابزارها تمیز نگه داشته شوند تا رنگهای ناخواسته به قسمتهای مختلف نقاشی منتقل نشوند.
چگونه پاستل گچی را حرفهای یاد بگیریم؟
برای حرفهای شدن در هر تکنیک هنری، تماشای چند آموزش و اجرای یک یا دو نقاشی کافی نیست. مهارت واقعی زمانی شکل میگیرد که تکنیکها را یاد بگیرید و سپس آنها را در پروژههای مختلف تمرین کنید.
یک مسیر مناسب میتواند از شناخت ابزار شروع شود و سپس به تمرین رنگ، تنالیته، نور و سایه، حجم، کنتراست و اجرای پروژههای واقعی برسد.
در دورههای آموزش پاستل گچی این مجموعه، تلاش شده است آموزشها به شکل کاربردی و مرحلهبهمرحله ارائه شوند. دورههای این بخش با تدریس استاد امیر جمشیدی برگزار میشوند و تمرکز آنها بر یادگیری تکنیک از طریق اجرای عملی است.
برای مثال، در دوره گوی و کنتراست، یک سوژه ساده به عنوان تمرین انتخاب شده تا هنرجو بتواند مفاهیمی مانند فرم، رنگ، نور، سایه و کنتراست را در یک پروژه واقعی مشاهده و تمرین کند.
پاستل گچی را از کجا شروع کنیم؟
اگر بعد از شناخت این تکنیک تصمیم گرفتهاید کار با پاستل گچی را شروع کنید، بهتر است مسیر خود را از مباحث پایه آغاز کنید.
ابتدا ابزار مناسب را تهیه کنید، با کاغذ و پاستل خود آشنا شوید و چند تمرین ساده انجام دهید. سپس سراغ ترکیب رنگ و ایجاد تنالیته بروید و بعد از آن، فرم و حجم را تمرین کنید.
در مرحله بعد میتوانید با اجرای پروژههای ساده، تکنیکهای خود را تثبیت کنید و به تدریج به سراغ سوژههای پیچیدهتر بروید.
مهمترین نکته این است که در شروع کار به دنبال اجرای یک شاهکار نباشید. نقاشی با پاستل گچی مهارتی است که با تمرین، مشاهده و تکرار شکل میگیرد. هر تمرین به شما کمک میکند شناخت بیشتری از رنگ، فرم و ابزار پیدا کنید و قدم بعدی را با اطمینان بیشتری بردارید.
جمعبندی
پاستل گچی یک ابزار خشک و کاربردی برای خلق آثار رنگی و واقعگرایانه است که با وجود ظاهر ساده، تکنیکها و ظرافتهای خاص خود را دارد. انتخاب کاغذ مناسب، شناخت پاستل، کنترل فشار دست، لایهگذاری، ترکیب رنگ، محو کردن و ایجاد نور و سایه از مهمترین مهارتهایی هستند که برای پیشرفت در این تکنیک به آنها نیاز خواهید داشت.
اگر قصد دارید آموزش پاستل گچی را از پایه شروع کنید، بهتر است به جای یادگیری پراکنده تکنیکها، یک مسیر آموزشی منظم را دنبال کنید و همزمان با یادگیری هر مفهوم، آن را در یک پروژه عملی تمرین کنید. با این روش، به مرور نهتنها ابزار را بهتر میشناسید، بلکه توانایی مشاهده، انتخاب رنگ و اجرای فرمهای مختلف نیز در شما تقویت خواهد شد.
